ΤΟΤΕ

ERICH FRIED

TOTE

 

Σαν η ευτυχία σου
ευτυχία δεν είναι
τότε μπορεί ο πόθος σου
πόθος να μείνει

κι η νοσταλγία σου
ακόμη νοσταλγία αληθινή

Κι η αγάπη σου
ακόμη αγάπη να μείνει
σχεδόν θαρρείς αγάπη ευτυχής
κι η κατανόησή σου
να αυξάνει

Όμως τότε θα ’ναι
και η λύπη σου
λυπηρή
και οι σκέψεις σου
ολοένα θα γίνονται
δικές σου σκέψεις

Εσύ θα ’σαι πάλι εσύ
και σχεδόν αφόρητα μονάχη
Η αξιοπρέπειά σου δική σου αξιοπρέπεια
Μόνο που η ευτυχία σου
δεν θα ’ναι πια ευτυχία.

Μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη.

ΑΛΣΙΔΕΣ ΓΚΑΝΤΟΛΦΙ ΕΡΡΕΡΟ!

ALCIDES GANDOLFI HERRERO 


SONETO EN ALPARGATAS 

A vos, Lope de Vega, te chamuyo:
Fénix de los ingenios españoles,
si en lengua cervantina hicistes goles,
yo con mi lengua lunfa te embaruyo.

En tu Real Academia no me instruyo,
una calle mistonga con faroles,
me enseñó a ser poeta y... ¡caracoles!
no es bardo de arrabal cualquier viyuyo.

Te sé muy español, gran erudito,
batime: ¿qué es papusa, guita y grata?
¡Si vos de lunfa no manyás un pito!

Junto a la musa de la mala pata,
yo te vengo a poner este garlito
con mi humilde soneto en alpargata.

ΜΑΡΙΑ ΓΡΑΝΑΤΑ!

MARIA GRANATA (1923) 


ÉXTASIS

Lienzo embebido en ti
es ahora mi cuerpo,
del todo desasido
y sin otra envoltura que tu imagen.
En mí te llevo como si cargara
sobrecogida sangre.
Sales de ti
hacia el encuentro, génesis reciente,
y yo bebo y respiro
tu exhalación, la rama de tu gozo.
Allí donde se forma
el color de tus brazos enlazados
gira el anillo impar que me contiene.
Nadie me busque, nadie.
Soy tu vigilia,
me disuelvo, pequeña,
en la dulzura que tu pecho emana.
Soy tu sombra y la mía,
soy un desprendimiento de ti mismo.
Allí donde comienza
esa felicidad sufriente y bella,
voy a tu encuentro.
Me despojo de mí
con un sacudimiento
de aterrados manzanos.
Puedo en amor morir que seguiría
recorriendo la tierra con tus pasos,
en tus manos ahogada.

ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ

ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ

Φεγγαράκι σιγανό

πλέει μέσ’ στον ουρανό,

σαν σκαφίδι φωτεινό.

Σαν κανδήλα κάθε βράδυ,

δίχως άναμμα και λάδι,

φέγγει μέσα στο σκοτάδι.

Ήθελα να το κρατώ,

σαν το τόπι μου κι αυτό

δώ κι εκεί να το πετώ,

μα ποτέ σωστό δε μένει!

Μιά τρανεύει, μιά μικραίνει,

δεν ηξεύρω τί παθαίνει!

Από το βιβλίο: Γεώργιος Βιζυηνός, «Παιδικαί ποιήσεις», Εισαγωγή Ανδρέας Α. Καρακίτσος, Εκδόσεις Ζήτρος, Θεσσαλονίκη 1997, σελ. 134.

ΠΡΩΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΟΝΕΙΡΩΝ

ΗΛΙΑΣ ΤΣΕΧΟΣ 


ΠΡΩΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΟΝΕΙΡΩΝ

Ποιήματα
Όψεις της γης
Συννεφιασμένες μεταφράσεις
Γεύσεις χρυσάνθεμων
Ανοίξτε φλέβες
Χνάρια φιλίας προθέσεων
Βροχές αγάπης
Ομπρέλες τρυφερά αποκρούοντας
Έτη φωτός
Αχ η συγκίνηση οδεύοντας
Ακούει δάκρυα ποτάμια
Πληγώνει τη ζωή
Τον θάνατο
Χαίρεται μες στο ποίημα  



Από το βιβλίο: Ηλίας Τσέχος, «Νόμοι αφιερώσεων», Εκδόσεις Ούτις, Αθήνα 2012.

ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ ΔΕ ΘΑ ΒΡΕΙΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ ΔΕ ΘΑ ΒΡΕΙΣ

Οι βάτραχοι διψούν

τα κοράκια πεινούν

κι η φωνή των γλάρων

που ο αγέρας έδιωξε από τη θάλασσα

είναι φωνή φόβου –

αυτή με συγκινεί.

Αλλού η γης πολύ διαφέρει

δεν ακούγονται βατράχοι

δεν ακούγονται κοράκια

το χώμα εφοδιάζεται εκεί με ασφοδέλους

τρέμουν όταν τα χτυπά ο άνεμος.

Όπου κι αν πάω αναγνωρίζω την κατεύθυνση των δρόμων.

Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 30.

ΧΟΥΛΙΟ ΕΡΡΕΡΑ Υ ΡΑΪΣΙΓΚ

JULIO HERRERA Y REISSIG (1875-1910


ÉXTASIS 

Bion y Lucina, émulos en fervoroso alarde,
permútanse fragantes uvas, de boca a boca;
y cuando Bion ladino la ebria fruta emboca
finge para que el juego lánguido se retarde...

Luego ante el oportuno carillón de la tarde,
que en sus almas, perdidas inocencias evoca,
como una corza tímida tiembla el amor cobarde,
y una paz de los cielos el instinto sofoca...

Después de un tiempo inerte de silencioso arrimo,
en que los dos ensayan la insinuación de un mimo,
ella lo invade todo con un suspiro blando;

¡Y él, que como una esencia gusta el sabroso fuego,
raya un beso delgado sobre su nuca, y ciego
en divinos transportes la disfruta soñando!  



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Federica Ridolfi.

ΜΠΛΑΙΖ ΣΑΝΤΡΑΡ!

BLAISE CENDRARS


TROUÉES

Echappées sur la mer
Chutes d’eau
Arbres chevelus moussus
Lourdes feuilles caoutchoutées luisantes
Un vernis de soleil
Une chaleur bien astiquée
Reluisance
Je n’écoute plus la conversation animée de mes amis qui se partagent les nouvelles que j’ai apportées de Paris
Des deux côtés du train toute proche ou alors de l’autre côté de la vallée lointaine
La forêt est là et me regarde et m’inquiète et m’attire comme le masque d’une momie
Je regarde
Pas l’ombre d’un œil

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΛΙΝΑ ΑΒΕΓΙΑΝΕΔΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η LINA AVELLANEDA: AQUEL CIELO

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ

Γωνία Λιοσίων και Φιλαδελφείας. Από τον φακό του φίλτατου Σταύρου Δεληγιώργη.

ΠΕΝΤΕ ΤΑΝΓΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΡΟΒΕΡΤΟ ΔΙΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ROBERTO DÍAZ

1. ORQUESTA ROBERTO FIRPO: EL BAILONGO 
2. ORQUESTA TIPICA VICTOR: PATO 
3. ORQUESTA TIPICA VICTOR: HUELLA BUEY (BELLO MUY BELLO) 
4. ORQUESTA LUIS PETRUCELLI : TENGO MIEDO 
5. ORQUESTA LOS PROVINCIANOS : LA CUMPARSITA

ΧΟΣΕ ΑΝΤΟΝΙΟ ΠΕΡΕΘ-ΜΟΝΤΟΡΟ

JOSÉ ANTONIO PÉREZ-MONTORO (1964)

AMOR PRIMERO

Hicimos el amor por vez primera
y el amor se hizo luz e inundó todo,
anegando hasta el último recodo,
y la sensación fue tan verdadera

de que el amor creado una carne era,
amor tan vivo fue en aquel periodo,
que yo no supe hallar oculto modo
de trazar linde, la sutil trinchera

entre amada y amor o amor y amada.
Toqué un seno, cual perfecta esfera;
total amor palpé en mano estigmada.

Por eso, en otras veces cualesquiera,
pide aquella experiencia recordada:
- Hagamos el amor por vez primera.

ΧΟΣΕ ΛΟΥΙΣ ΚΑΝΟ

JOSÉ LUIS CANO (1912-1999) 


DESNUDO 

Lame, arena, su cuello, y ciñe fría
su adormecido seno en ti yacente,
que luego iré a besar esa serpiente
de tu lengua, que el viento desvaría.

Hiere mansa esa flor de la bahía
que asume su mejilla húmedamente,
y ciega esa callada boca ardiente
que no quiere besar la boca mía.

Roza luego su vientre, y la dorada
piel besa de su cálida cintura,
y allí en su centro queda enamorada.

Que ya te templará la calentura
otra flor de mi huerto bien rociada,
si tu lengua se quema en su espesura.

ΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

LOUIS ARAGON

ΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

Σύννεφο

Έν’ άλογο λευκό σηκώνεται

κι έτσι στο πανδοχείο μες στο δοχείο την αυγή θα ξυπνήσει

ο πρώτος εκεί τυχών που θα βρεθεί

Κι άντ’ εσύ μετά να σέρνεις τη ζωή σου όλη στη μέση

του κόσμου

Ημιθανής

Ημικλινής

Μήπως δεν έχεις άραγε αρκετούς τόπους κοινούς

Ο κόσμος σε κοιτάζει δίχως να γελάει καν

Περνάς Χάνεις τον καιρό σου

Ώς τα εκατό μετράς και κλέβεις για να σκοτώσεις κι άλλα

δέκα δευτερόλεπτα

Απλώνεις το μπράτσο σου απότομα για να πεθάνεις

Μα μη φοβάσαι

Είτε σήμερα είτε μι’ άλλη μέρα

Δεν θα υπάρχει παρά μόνο μία μέρα κι έπειτα μιά άλλη

Κι έπειτα καλά μετά δεν θα υπάρχει

Ανάγκη να βλέπεις τους ανθρώπους ούτε τούτα ’δώ τα

ζωντανά μα το Θεό που δίνουν πότε-πότε χάδια

Ούτε ανάγκη πια να μιλάς μονάχος σου τη νύχτα για να μην

ακούς τους λυγμούς της καπνοδόχου

Και ούτε ανάγκη πια να σηκώνεις τα βλέφαρά μου

Ούτε να ρίχνεις το αίμα μου σαν νά ’ναι δίσκος

ούτε ν’ ανασαίνεις εσύ στη θέση μου

Δεν επιθυμώ ωστόσο να πεθάνω

Η καμπάνα της καρδιάς μου τραγουδά χαμηλόφωνα μιάν ελπίδα

παμπάλαιη

Αυτή η μουσική Την ξέρω καλά Τα λόγια όμως

Τί λέγαν ακριβώς τα λόγια

Ηλίθιος

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ

Ο DYLAN THOMAS ΔΙΑΒΑΖΕΙ DYLAN THOMAS


DO NOT GO GENTLE INTO THAT GOOD NIGHT

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rage at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.
Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.
Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.
Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.
Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.
And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light.